Technologische evolutie en toepassingsmogelijkheden van scharnierhendel-microschakelaars

De ontwikkeling van microschakelaars gaat terug tot het begin van de 20e eeuw. Aanvankelijk waren het handmatig bediende mechanische schakelaars, die voornamelijk werden gebruikt voor de basisbesturing van industriële apparatuur. Ze hadden een eenvoudige structuur, maar een lage betrouwbaarheid. Na de Tweede Wereldoorlog, met de ontwikkeling van de elektronische technologie, begonnen microschakelaars te worden gebruikt in huishoudelijke apparaten en automobieltoepassingen, zoals radio's, televisies, autodeurschakelaars, enzovoort. In de jaren 60 en 70 zorgden de vorderingen in de halfgeleidertechnologie voor de miniaturisatie en hoge betrouwbaarheid van microschakelaars. Hendel-microschakelaars begonnen rollen, veren en andere structuren te integreren om complexe mechanische bewegingen aan te kunnen. Het Japanse Omron, het Duitse Marquardt en andere bedrijven brachten gestandaardiseerde producten op de markt, met een mechanische levensduur van meer dan een miljoen keer, die de standaard werden voor industriële automatisering. Aan het begin van de 21e eeuw stimuleerden het Internet of Things (IoT) en de toenemende vraag naar elektrische voertuigen de vraag naar microschakelaars verder, en de hefboom-microschakelaar, als een van de typen, werd verder ontwikkeld in lijn met de diversificatie van de toepassingsscenario's. Hendelschakelaars zijn ontwikkeld voor hoge precisie en hoge temperatuurbestendigheid (bijvoorbeeld met keramische contacten) en integreren druksensortechnologie om tactiele feedback te realiseren. Deze schakelaars worden toegepast in robotgewrichten en intelligente besturingssystemen voor auto's. Bedrijven uit de VS, Duitsland en Japan domineren de midden- en hogere markt, terwijl Chinese bedrijven de laatste jaren ook steeds meer terrein winnen in deze segmenten.